Het Komt Goed, Alles sal reg kom

Gisteren heerlijk uit eten geweest in het Tessels kwartier. Lamsschouder tjonge het vlees viel er zo vanaf.

Heel gezellig!

Maar ik kan niet goed zitten. De tafel was te laag. En dat heb ik ’s nacht moeten bezuren. Heel veel pijn gehad. Paracetamol, diclofenac. En slecht geslapen. ’s Ochtends ging het wel weer. Medicijnen er in lekkere broodjes. Kinderen gillend in de sauna en het bubbelbad. Dikke pret.

En ik mocht ook. Maar ja…ga ik mijn leven wagen. Hoe kom ik er in en er uit?

Nou je ziet het…Erin is gelukt. En het is heerlijk. Ik kijk wel een beetje beroerd. Maar wat een watermassage

Het was eerst een beetje regenachtig. Dus Lisette even boodschappen doen. Ik heb gekwartet met Myrthe. Daarna even eten. En toen was inmiddels droog geworden. Laten we naar het strand gaan. Ja ik ook….Ik doe toch de gekste dingen. Nou let op de foto’s het bewijs.
Klaar voor de start

En hier staat een intens gelukkig mens.

Zo bijzonder dat ik dit met mijn gezin mee mag maken. Op het strand van Texel staan.

Ik dank God op de blote knieen.

Lopen op het strand…..Wel veel wind. Mijn linker been waaide steeds weg. hahaha.

Na een tijdje gelopen te hebben zijn we maar weer terug gegaan. En zoals je ziet met zijn 4tjes

De dames moesten nog even een cache zoeken. Nou, prima hoor. Ik heb het auto raampje open gedaan. En heb me toch zitten snurken in het zonnetje.

Nog even een kleine wandeling. Het ging nog wel hahaha. En ze noemen hem ook wel Jan stapallemachtig.

Danique bij een cache in de duinen.

Mooi he. Het licht!

Op de boot.

Floep weg brood.

Samen opweg het uitzichtpunt Loodsmansduinen waar naar een bunker staat, er moet een cache liggen en een mooi uitzicht.Het hoogste duin van Texel.

Danique even zwaaien.

Lief he. Maar op de achtergrond zie je de bunker al. Die gaan we beklimmen.

Hier zie je het smalle paadje.

Weer helemaal kapot. Buiten adem, maar totaal tevreden van de overwinning. O zo!

Prachtig uitzicht

In de verte zie nog Schotse Hooglanders.

Cache gevonden onder een hele bos takken.

Stoer of niet.

Heerlijk om er weer te zijn.
Lisette was ook zo blij. Ze straalde van oor tot oor. Heel fijn om haar zo gelukkig te zien. Even onze zorgen achter ons laten en genieten van dit prachtige eiland vol herrinneringen.

De sneeuw maakt alle ook zo anders. We waren net 2 minuten te laat voor de boot. Maakt niks uit. Lekker even chokolademelk gedronken. Op de boot natuurlijk meeuwen voeren. Papa natuurlijk uit de hand. En koud dat het was. Daarna natuurlijk een stukje gereden. Caches gevonden. Schitterende natuur, sneeuwduinen en wallen. Naar 2 bunkers geklommen. Jawel…deze kerel ook hoor. Ik doe nog steeds mee!!! Alhoewel het een bak energie kost. Ik geniet er toch enorm van. En ik lach me een breuk. Trap vol sneeuw naar beneden. Ik Lisette aan de schouder en aan de hand vast houden.
Ik heb 3 tumoren zit vol chemo. En heb een bak met medicijnen….Maar heb toch even een bunker beklommen een heel mooi uitzicht gehad. En heel veel lol met Lisette en de kinderen. Ik voel me niet eens gehandicapt, hahaha. Voel me net Lance Armstrong (mijn grote van zijn voetstuk gevallen voorbeeld). Straks maar even een tukkie doen…..hahaha.
De kinderen hebben het steeds over de sauna en het bubbelbad, nou dat zal ook een feest worden.

Het huisje is fantastisch. Net pizza gegeten. En de dames in de sauna en bubbelbad.
Morgen zet ik wel even de fantastische foto’s in een blogje (van de natuur de +

sneeuw, niet van de dames in de sauna!)

Ik heb zoveel blije gezichten gezien vandaag. Texel is nu al super. En we zijn nog maar net begonnen.

Kopje muntthee drinken Heerlijk.

Op het ijs en naast het ijs.

Nog een ree gezien

Nog weer een cache gevonden, maar die moest even gesloopt worden. Wat uiteindelijk niet helemaal de bedoeling was. De logrol bleek diep in de bevroren grond te zitten. En het plantje erboven op. Sorry plantje…

Gauw weer teruggestopt.

Is het geen plaatje?

Nou, Mijn aanval is helemaal over denk ik.
Ik ga maar eens opstaan. En een kopje koffie pakken.

Kieken wat het wordt. Ik heb nog zo veel te doen vandaag. Kan even geen aanvallen gebruiken.

Gisteren een zware dag gehad. Tjonge die chemo maakt je wel moe zeg. En ik denk ook wel wat van de dag ervoor. En toe ook nog de spanning voor de bedrijfsarts van Lisette. En allerlei telefoontjes. En ik moest ook nog nadenken over de treinbaan en …en…en….(ook nog even slapen…hahaha)

Maar Lisette is helemaal gerust gesteld. De bedrijfsarts was heel begripvol. En snapte de situatie volkomen. Dat was een opluchting zeg. Geen druk op het werk.
En toen kreeg ik later nog een telefoontje van Henry mijn letselschade specialist. Dat hij een voorstel had gedaan om het smartegeld af te handelen bij de verzekering van mijn scootmobiel ongeluk. Normaal kan dat heel lang duren. Maar in mijn situatie heeft hij zijn best gedaan om het eerder te regelen. En dat is gelukt. Ik was zo ontroerd. We kunnen met het bedrag nog iets leuks doen met ons gezin. Misschien kunnen we nog met z’n 4tjes nog naar Texel. Dat vind Lisette zo mooi.

Henry mocht je dit lezen, Heel erg bedankt voor je inzet, het betekent erg veel voor mij!

Dus al met al weer een drukke dag.Het lijkt er inderdad op dat het denkproject werkt (Alinde) Want anders zijn deze dagen niet vol te houden want ik val van de lach in de traan en weer terug. hahaha

Plan voor vandaag. Even herstellen van mijn epileptische aanval van vannacht, kleintje, schudbeen….hahaha. En dan missschien met de auto even toeren Giethoorn ofzo. En als ik me een beetje boos maak dan nog een stukje lopen. Somebody stop me!!!!!

’s Ochtends op tijd wakker. Redelijk geslapen. En daarna gezellig met z’n allen toast gegeten. Deze gewoonte hebben we nog steeds overgehouden van onze Schotlandvakantie.
En toen ben ik begonnen met het klaarmaken van de lamsbout. Die had al 4 dagen in de koelkast liggen ontdooien. En die zouden we samen met mijn ouders op gaan eten.

Dus samen met Danique wortels, pastinaak en uien snijden. Met het grote scherpe mes van papa. In  de vijzel olie en verse tijm rozemarijn enz. goed stampen. En toen natuurlijk gaatjes prikken in de bout en knoflookstukjes erin stoppen en de hele bout insmeren. Leuk dat ze het vond. Lekker vieze vingers.
En toen even aanbraden. En 5 uur langzaam garen.
Opa en oma kwamen hebben leuk een spelletje gespeeld met z’n allen en toen nog cupcakes maken met Lisette. Papa was even moe geworden. Chemootje deed ook even mee….
En toen eindelijk was het eten klaar. En we hebben er heerlijk van gesmuld.
Het was heel gezellig. Fijn gepraat leuk met de kinderen en heerlijk gegeten. Alweer een leuke dag. En alweer niet eens zo heel erg moe. Super.

Morgen heeft Lisette een gesprek met de bedrijfsarts. Daar ziet ze wel een beetje tegenop. Ik zeg maar zo. Een beetje mens begrijpt! We hebben helaas een maatschappij die iedereen maar zo snel mogelijk weer aan het werk wil hebben. Ten koste van alles. Vorige week kon ze de spanning al zo erg merken dat het lachen van anderen op de gang al moeilijk was. Ik ben meer van de positieve benadering. Ook toen ik zelf teamleider was. Lang, lang geleden.
Gewoon vertellen hoe het is. En als het niet wordt begrepen. Door wie dan ook. Dan is er niet geluisterd. En dan vind ik die persoon erg gevoelloos. En zo gaan we niet met elkaar om op deze wereld!

Voor de rest hebben we heel veel  hele mooie dierbare momenten met z’n allen. En we kunnen gelukkig nog heel veel genieten. Hoeveel verdriet we soms ook kunnen hebben. Het zijn gelukkig de blije momenten die overheersen.

Gisteren een hele mooie bijzondere dag gehad.
Anne, de man van onze predikante kwam ons ophalen. We hadden al heel lang het voornemen om naar een museum te gaan in Amstelveen waar een collectie van Sam Francis hangt. Iets bijzonders waar je helemaal in kan verdrinken. Wat een mooie dag is het geworden zeg. Tegenwoordig vind ik alles al spannend, maar nu ging alles zo kalm en fijn. Leuk in een restaurantje wat gegeten. Daarna het het museum in. Wat een prachtige collectie. Hand geblazen glas werk heel mooi. En de schilderijen. Soms erg ontroerend.
Je moet er wel voor openstaan.
Later nog even thee gedronken en weer op weg naar huis. Door de polder.

Fijn kunnen praten. Over van alles. Niets zo fijn als er naar je geluisterd wordt en wanneer jezelf kan luisteren. Dan heb je pas een gesprek. En kun je met iemand praten.
Lisette en Anne waren wel bezorgt om mij. of ik nog wel genoeg energie had. En dat ik wel erg veel aan het praten was….
Maar dit was mijn dag! Geweldig! Dat iemand dit voor mij over heeft!
Dit heeft me niet veel energie gekost, alleen maar opgeleverd.

Anne heel erg bedankt voor deze waardevolle dag!

Gisteravond een heel angstig moment gehad.
Ik was de hele dag al druk geweest met de voeding voor de treinbaan. Ik weet niet of het daar aan gelegen heeft. Ingespannen bezig, veel nadenken en op de laptop dingen uitzoeken.
Maar eind van de dag in 1 keer een raar gevoel in mijn hoofd. En ik hoorde rare dingen boven. Ik wist dat Lisette de kinderen in bad aan het doen was. Maar toch kon ik het niet plaatsen. Alsof het heel ver weg was. Vreemd of ik iets al eens had meegemaakt maar toch niet. En ik werd geroepen door iemand een vrouw en ik hoorde zingen en muziek. Heel raar.

Later op de avond nog een keer weer gehad. Het is heel raar  en ik ben er best verdrietig en bang voor. Vooral dat ik straks de kinderen of wie dan ook niet meer herken.

Maar ja….Weer iets om over na te denken en een plekje te gaan geven. Het is niet anders. En als die vrouw nou mooi blijft roepen en zingen dan is het goed. (Het leek wel Keltisch, en dat vind ik wel mooi).
Medicatie maar iets opgehoogd.
En de treinbaan blijft doorgaan! En vandaag ook naar een museum met Anne!
Ik laat me niet zomaar stoppen!

Gisteren een hele leuke dag.
Eerst met mijn schoonouders  naar de Zonnehof de school van Myrthe. We zijn daar in het restaurantje wezen eten. Myrthe mocht ook. Harstikke leuk. Kinderen heel trots. En het eten was super. Myrthe haar klas natuurlijk aan opa en oma laten zien.
Daarna zijn wij nog even wezen cachen.
En thuisgekomen zat Nico vriend van mij in de stoel. Heel fijn om hem te zien.
Samen met mijn ouders ’s avonds gegeten.
En toen ging bij mij toch het lichtje wel uit.
’s Nachts  slecht geslapen. Been deed raar. Maar ik heb het er voor over gehad. Het was een hele leuke dag. En toen ik wakker werd. Blijf ik altijd liggen tot Mytrhe komt. Dat is een gouden moment. (ik ga papa even een kus geven.) Nou dan is de hele nacht al weer goed hoor.  Even de oefeningen. En uit bed. En niks geen last, ging prima. Gelukkig maar.

Vol goede moed de dag weer in….haha!
O en die begon met het maken van krokodillen voor de traktatie van Danique op school.
augurk met een zilveruitje kaas knakworstje. En van de augurk had ik een krokodil gemaakt, met het uitje in zijn bek. Leuk joh. Maar wel een gepriegel.
Lekker ouderwets. En geen snoep.

De kinderen vonden het leuk. En 1 zei ik wist niet dat ik augurk luste. En er werd onderling driftig geruild. En Danique vond het ook heel leuk. Nou daar doe je het voor!

Laten we het maar doen. Vanochtend een gesprek gehad met de oncoloog. over de nieuwe chemokuur. Ze had zelf eigenlijk verwacht dat de tumor niet zo snel zou groeien. Maar nu gaan we Lomustine proberen.  Dit moet ik 1 dag slikken 6 tabletten. En dan 6 weken niets.
Het werkt een beetje zoals de andere kuren die ik gehad heb.  Geen idee of het helpt. En het beenmerg wordt weer afgebroken.  Dus bloedcontrole. En ik wordt er weer een beetje misselijk van.
Ach we gaan er weer voor.
Ik merk nu wel dat mijn lichaam wel aan het veranderen is. Moe. mij linkerkant voelt vreemd. Soms een beetje doof en soms overprikkeld. Lopen is soms strompelen. En ik voel me soms net een zombie.
Ik hoop dat mijn karakter niet veranderd. Daar ben ik eigenlijk nog het meest bang voor.
Van een gelovige rustige Wilbert in een vloekende driftige Wilbert.

Bij deze dan: Sorry.

Eind van de week heb ik de bloed uitslagen en zou ik kunnen beginnen. Spannend. En zo met de neus weer op de feiten ook best emotioneel weer.