Categorie archieven: Geen categorie

Naar de kerk geweest, er was dopen. Ik maar hopen dat ik niet zo’n last van mijn rug zou krijgen. Ging prima. En een mooie dienst. Zelfs met orgel trompet en bugel. ’s Middags naar de CliniClowns heel leuk. De … Lees verder →

Gisteren dag 2 van de chemo. Gaat best wel goed. (gaat eigenlijk heeeel goed) Wan ik heb weer veel te veel gedaan voor wat ik eigenlijk mag/moet. Samen met Myrhe 6 apeltaarten gemaakt(4 kleintjes om en twee groten). Ik de … Lees verder →

Lekker cryptisch worden de titels nu…Ja dat krijg je met al die stomme kuren in fases. Maar ik heb er weer een dag opzitten. Ik had niet gedacht dat het er gelijk in zou hakken. Dus wel…Niet echt heel misselijk, … Lees verder →

Vanochtend weer bloedgeprikt. En een afspraak met de oncoloog. De uitslag was dat ik weer kon starten met een kuurtje chemo. De bloedplaatjes waren op het randje (108) maar goed genoeg om te beginnen. Dus vanaf morgen 5 dagen slikken … Lees verder →

[hana-flv-player     video=”http://wilbert.in/wp-content/uploads/Gebed.flv”     width=”320″     height=””     description=”Gebed”     player=”4″ /] Vader God U ken my naam My binnegoed en buitestaan My grootpraat en my klein verdriet My vashou aan als wat verskiet. U ken my vrese en my hoop Die pad wat ek … Lees verder →

Na zo lang geen verwondingen opgelopen te hebben. Moest het er toch van komen. Gisteren dachten we, weer naar de Wieden met de kinderen gezellig picknikken. En wat wandelen. Mooi weer. Maar ik stond al op met het gevoel, dit … Lees verder →

Vanmiddag (Woensdag) hadden de kinderen een verjaardagsfeestje. Samen met Lisette op pad naar de Wieden. Ik maar hopen dat het lopen een beetje zou gaan. Want het was de bedoeling dat we samen weer wat caches wilden vinden. Nou het … Lees verder →

Beetje maf en de goedwies kapot…Maar vanochtend dacht ik laat ik maar eens gek doen. Omhoog met die treinbaan. Want er zit maar geen schot in. Dus helemaal alleen het loeder omhoog getild. En de wapens in de aanslag… Gaten … Lees verder →

Vandaag (dinsdag) een herstel dag. Ik stond op en dacht, gelukkig heb ik een traplift. Want die linker voet zou het wel eens niet naar mij willen luisteren. En dat wilde die dus de hele dag niet echt… Mijn ouders … Lees verder →

Oom Henk, we spraken elkaar niet vaak. Maar wel vanuit ons beider hart. En daar leef je nu bij velen. Ik heb al aangevoeld dat je een nieuwe weg gevonden had, nog voordat iemand het mij had verteld. De weg … Lees verder →