Het Komt Goed, Alles sal reg kom

Ik mag nog niet starten met de chemo. Vandaag bij de oncoloog geweest. En mijn bloedplaatjes waren nog niet op een acceptabel niveau. De witte bloedlichaampjes waren al wel goed. Dus we wachten weer twee weekjes.

Verder zit ik prima op 2 pilletjes dexa per dag. En het gaat nu eigenlijk wel goed zo. Vandaag weer naar de Milligerplas gelopen. En net na het douchen leek het wel of mijn huid minder gevoelig was. (zal wel toeval zijn, want volgens mij kan het niet zo snel verbeteren, maar toch….) Ik voel me in ieder geval heel goed! Alleen een beetje moe.

Morgen met de kinderen iets voor moederdag maken. Ik ben al begonnen . Maar het is nog een beste klus met de bengels. Myrthe heeft nooit zo veel zin. En mijn energie moet ik een beetje verdelen over de dag. We zullen wel zien…..Het gaat wel iets heel toepasselijks worden voor Lisette. Ik maak wel een fotootje.

Nou, heerlijk in mijn eigen bed geslapen. De oefeningen gedaan.
En het lopen gaat weer een stuk beter. Ik moet ook niet zo gek doen. Lopen in het mulle zand en steeds maar doorgaan….
Nu weet ik het, kuitspieroefeningen zijn belangrijk!!! Dus ik zit nu overal mijn kuit te oefenen, wel een vreemd gezicht hoor. Maar kan me niks schelen.

Ik ben ook weer geminderd met de dexa. Nu zit ik op 1 mg, dat zijn 2 pillen. En ik wil naar 0,5 mg. Ik voel het al weer heerlijk. Spierpijn, kort lontje. En totaal geen concentratie…
Maar ik ben het bewust. Dat scheelt. Gewoon boosheid proberen in te houden. En afleiding zoeken.
Rondje lopen.
En mijn monitor is kapot gegaan. Nou die probeer ik te maken, ik heb hem nu 3 x uit elkaar gehaald en in elkaar gezet. (afleiding he….)
Morgen weer een dag. Komt de nieuwe monitor…

De laatste dag op Texel.
Lisette heeft gisteren  al veel ingepakt. Dus we moeten vandaag de trailer weer vol stouwen. Gisteravond heerlijk met de kinderen uit eten geweest. Topido in de Cocksdorp, super restaurant.
Vandaag nog even terug om de tekening bij de vlinderwinkel in te leveren (krijgen ze een kadootje).
Verder baal ik wel een beetje. Lisette moet eigenlijk alles doen. Ik kan niet veel helpen. Inpakken lukt niet, schoonmaken lukt niet. Wel frustrerend. Maar gelukkig heeft Lisette energie voor 10. Ze wil nog wel een week blijven. Ik niet. Mijn lichaam zegt nu het is mooi geweest.
We hoorden wel dat er 2 1/2 uur vertraging zou zijn met de boot. Hebben we nog mooi leuke dingen gedaan  op het eiland. En zijn pas eind van de dag naar huis gegaan.

Vandaag gaan we met de TX10-Emmie. Een garnalenkotter. Op de weg er naar toe nog wat schatten gezocht natuurlijk. En gelukkig ging het lopen alweer beter. Mooie stukjes Texel gezien.

Gelukkig hadden we voor de boot gereserveerd, want hij was vol.
Het was heel leuk. Eerst een ijzeren trapje overklauteren. Maar toen begon de pret. Wiebelen, maar ik kon beter op een boot staan dan aan land, hahaha. Ik denk dat ik maar visser wordt. Stuk gevaren en de netten uit. We hebben zeehonden en robben gezien. Hartstikke leuk. Daarna de netten aan boord en de vissen die niet thuishoorden mochten weer overboord. Kinderen vonden het fantastisch. Myrthe had zelfs al een krab aan haar vinger, ze gilde het uit.

Op de terugweg nog ijs bij de ijsboerderij Labora gegeten. Maar iedereen was heel moe geworden.

’s Avonds ben ik nog begonnen aan het pellen van het gekregen zakje garnalen. Wat een werk…Duwen, draaien trekken…Ja de groeten. Maar het is me gelukt, een klein bakje echte verse garnaal(TJES). Wel heel lekker.

Morgen zal het slecht weer worden. Maar de dames willen een excursie doen. En ik een stuk met de scootmobiel. Ach we zullen wel zien.

Gisteravond de Meierblis vuren gezien. Enorme bulten vuur. Om geesten van de winter te verjagen en het licht te verwelkomen. Nou, kom maar op met het licht.

Helaas geen licht voor mij. Ik voelde al toen ik opstond dat het vandaag mijn dag niet zou worden. Linkerbeen was stijf en ik kon niet zo goed lopen. Dat valt dan wel tegen. Je bent zo lekker bezig en dan wil je doorgaan. Maar eigenlijk is deze vakantie een regelrechte marathon voor mij. Ik sta er niet echt bij stil maar thuis heb ik veel, veeeel meer rust momenten. Nu eigenlijk geen 1….

Maar we gaan gewoon door…Naar Ecomare, zeehonden kijken. Weer heel leuk. Kinderen vonden het geweldig. Je kon alles goed zien. Maar het staan hè. Ik was kapot, ik was gebroken, je kon me wegdragen. Thuis gekomen broodje eten, de dames boodschappen doen en ik op de bank even liggen…Ja, geslapen als een Texels lammetje…

En toen iedereen weer thuis was , hop daar gingen we weer caches zoeken. Heuvels klimmen stukje lopen.

Morgen op de boot, garnalen vangen, koken, pellen en eten?
Ik hoop dat we niet zeeziek worden.

Wiebelig ben ik toch al dus dat maakt niet uit. Kom maar op met die boot. Als we weer in Zwolle zijn dan ga ik wel weer herstellen van al dit geweld voor lichaam en geest.

Ik schrijf het met een kwinkslag , maar het is wel een hele bijzondere vakantie. Ik geniet met volle teugen en mijn hele lichaam doet zeer. En elke morgen hoop je zou het weer zo fijn gaan worden als gisteren…

Vandaag een lekkere warme dag, niet zo veel wind. De dames zijn naar Den Burg gefietst. Daar was ik wel blij mee. Ik had even wat tijd voor mezelf nodig. Afgelopen dagen toch wel heel veel prikkels gehad. ’s Ochtends buiten aan een tafeltjes wat geklust: messingbuisjes gezaagd en met de gasbrander aan elkaar gesoldeerd. Ook heerlijk rustig kunnen lezen. Vogeltjes fluiten. Ik voelde me weer herboren en kon mijn enthousiaste kinderen wel weer aan. Die kwamen vol verhalen weer terug van de koninginnedag.

’s Middags in de tuin wat gelezen. En daarna naar het strand. Leuk om te zien, Danique en Myrthe in de zee.
En ik zelf …Zitten in het zand,  om me heen kijken en maar denken, ik heb me in tijden niet zo goed gevoeld. Nog even oefenen met de linkervoet en de heupen.
En dan komt uiteindelijk het moment om op te staan uit het mulle zand. Altijd een moeilijk momentje. Maar het is weer gelukt. Omdraaien, op de knietjes en dan opdrukken. En ja hoor daar staat tie….
En met de scootmobiel crossen we weer naar ons huisje.

Even eten en dan straks nog even naar de grote vuren kijken.

Nu is het wel droog maar nog steeds veel wind. We gaan naar de vuurtoren, de dames gaan hem beklimmen. Dat ga ik dan maar niet doen.
Onderweg nog wat gecached. Wewer een leuk stuk groen pad gelopen. Ik blijf mezelf verbazen hoe goed ik kan lopen. En hoe weinig last ik er van heb.
Lekker gelunchen in een restaurantje in Cocksdorp. En toen naar de vuurtoren. Daarna wilden we nog even naar de woeste zee kijken. Maar het strand is heel erg breed daar en zand lopen dat kunnen Myrthe en ik nou niet zo heel goed. Vorig jaar weet ik nog ging dat ook al niet best (gaat trouwens al 9 jaar niet best hahaha). Maar goed we willen naar de zee.

En dat hebben we ook gedaan, door het zand heel ver gelopen.

Myrthe heeft het wel 20 x gezegd, ver he papa…En spannend dat ze de golven vonden. En genoten dat ik heb!!! Van alles. Van de kinderen, van dat ik het weer gehaald heb (zonder heel veel moeite, o  zo !!!) van de hoge golven, van Lisette me een glimlach op haar gezicht. En van de enorme branding heel ver weg in zee. Wat een middag.

En alweer de keuken gebruikt…Lekker sla gemaakt met kip uit de oven en gebakken aardappeltjes.

Jongens het moet niet gekker worden. Ik denk dat we hier maar gaan wonen….
Morgen koninginnedag. De dames gaan op pad. Ik blijf thuis. Want dat gesjok is niet aan mij besteed. (nog nooit)

Prima geslapen. Bijna uit bed gelazerd. Mijn linker been lag los onder de deken en viel er naast. Ja lastig zo’n been.

Vandaag veel regen en wind. We gaan maar met de auto rijden boodschappen en cachen. Ik kijk wel hoe het gaat. Nou het ging prima. Voor het eerst weer in de supermarkt. En ik heb zelf ook mee gedaan met cachen. Stuk gelopen, in en uit de auto. Weer gelopen. Het ging super. Kun je zien wat je al niet kan doen met de helft van je hersens, wondroos aan je voet, regen en wind. Maar met een heel goed humeur en een twee leuke lieve kinderen  en een enthousiaste vrouw. 11 caches gevonden.  Texel is leuk. En ik ben echt op vakantie . En ik ben zo machtig dankbaar dat ik dit allemaal weer en nog kan.

En de keuken ook nog weer gebruikt….Pannenkoeken!!!

We zijn er…
Het is mooi weer en ik heb de reis goed doorstaan. Alles in de paardetrailer gestopt. Scootmobiel, tandem, fiets van Danique en een zooi bagage. En rijden maar. Ging best snel. Mooi ruim huisje. Dus ik hoef me nergens aan te stoten. Fijne ligbank…Nou de eerste dag begint al goed.

O, ja en ook een mooie ruime keuken. Vond ik vroeger altijd zo belangrijk. Misschien nu ook wel weer, je weet maar nooit met mij…

Met de voet gaat het gelukkig best wel goed. De antibiotica werkt goed. En ik heb eigenlijk geen last meer van de afkick verschijnselen. Dus stap 1 is gezet. Volgende week nog een pilletje eraf.

Gisteren (25-april-2012) weer even gepraat met Dr. Honkoop over het starten van de chemokuur. Nou daar wachten we nog even mee. Mijn bloedplaatjes waren gelukkig alweer aan het stijgen dus mijn beenmerg is weer actief. Maar de waardes zijn nog wel te laag. En we gaan naturlijk eerst naar Texel. Dus over twee weken weer bloedprikken. En dan gaan we waarschijnlijk wel beginen maar met een iets lagere dosering. Tijdens de bestraling had ik 6 weken 90 hupeldepup per vierkante meter lichaam. Normaal krijg je dan 1 week 150 per m2, en ik krijg straks 125/m2. We zullen wel zien.

Ik ben bij de huisarts geweest omdat mijn rechtervoet zo zeer deed, wondroos dus, daar kwam ook de koorts vandaan en dat licht aan de verminderde weerstand door de chemo. Nou dan is alles ook weer verklaard. Gelijk antibiotica gekregen. Gaat al wat beter.

Uit het ziekenhuis naar mijn elektronica winkeltje geweest. Listette zei, je loopt als een kievit. Leuk toch! Voelde me ook prima. Zonnetje scheen, lopen ging prima, Nelleke onze predikant kwam zomaar even langs, heel leuk. Vooruitzicht naar Texel. Kinderen hebben er zin in. Ik sta nog lekker te koken. En ben ook weer begonnen met het repareren van decoders van mensen uit het hele land. Nou wat wil je nog meer…

Ik ga een kopje koffie drinken en weer snel met de treinbaan aan de slag asnders komt die nooit af.